mercoledì 4 febbraio 2015

La fên d’un treb a Ostia

Mezanot da un pèz l’era pasèda
I nostr’amigh i andeva a ca pian, pian
L’atmosfera l’as’era diradèda
Che vut l’era e buciòn ch’àvimia a man

Alegra l’era stèda la serèda
Avimia fat us sa unpo’ d’cancân
Quand us fo a viè nèch l’ultum camarèda
Nu às’andesum a let a e mod nustrân!

Mo tra la veglia e son stuglè in te lètt,
Ha sinteva qualcun a mastighè,
In un mod c’um faseva un zèrt efètt

E dop unpo’ ha sintè un ha scurzè
Una fila d’curèz, parlend cun bon rispett
C’um pareva d’sintì un ha caghè

Mezzanotte da un pezzo era passata
I nostri amici andavano a casa piano,piano
L'atmosfera si era diradata
Che vuoto era il bottiglione che avevamo in mano

Allegra era stata la serata
Avevamo fatto si sa unpo' di cancan
Quando se ne andò anche l'ultimo camerata
Noi ci andiammo a letto alla nostra maniera!

Ma tra la veglia e il sonno steso nel letto
Sentivo qualcuno masticare
In un modo che mi faceva un certo effetto

E dopo unpo' ho sentito uno scorreggiare
Una fila di scorregge, parlando con buon rispetto
Che mi pareva di sentire uno che cagava

Nessun commento:

Posta un commento