giovedì 12 febbraio 2015

Vision Immagineria

Quand ch’ha zireva par ecunumèa
Zirt pais dl’ha nostra bèla Rumagna
A Sant’Albert par strè d’campagna
Ha vest un vision in te mez dl’a vèa

L’er’un bel vêc avsti cun armunea
L’aveva la spulbrèna non cumpagna
À e vsti! Un bel barbon senza magagna
E me hai guardè cun dl’a malincunèa

L’era la luna cèra coma e dè
In mod che al vest ben l’la persona
E hai des <<Da parte di Dio chi è lè?>>

Sei un uomo o ombra che in questa zona
Importuni la gente, e propi me
Ch’ha i ho pensieri tanti in t’la balona?!

<<Son ombra e mi Maron, niente paura
Sono Stecchetti, ha vegn da l’ombre morte
Son in vacanza, non gridare forte
Che mi guasti la nova imbottitura!

I vermi che mi rodon la figura
Se me li desti per mia mala sorte
Richiuder mi faran dentro le porte
Infernali e sciao l’avventura!

Cazzo m’ascolta, lo bisogno è tale
Che vò parlar a te della mia Musa
Se capirai il comico mio strale.

Se qualche birberia mi accusa
Specie per l’arte mia litterale
Renditi certo che qualcun mi scusa

<<Mo cosa centro me porca palèta
Col lato litteral bel cavaliere
Hai arspundè; madona banadèta
Lesm’andè! Non mi posso trattenere!>>

<<Mo va là!Dop ha tant ch’ha fegh la zvêta
Zerca bên d’fèm ades stè toch d’piacere!
E c’u ha fet, t’at grét tanta la malèta
E des ridend: Mo vên fatti vedere!>>

E dop avêm squadre da capo a piedi
E cuntinuè:<<Im’ha dett d’scriv in dialètt
C’us’èl un passatemp che ti concedi?>>

C’us ha vut! Ha des à gliè barzilètt
Al ne rob seri, e se tu mi credi
Ho i ho la pretesa d’fè un qualch sunett

<<E sunètt um’arspundè, un va cunfus
Cun zèrti barzilètt a la carlona
Se e ritmo un’è precis, e vers s’un sona
L’è coma un latòn vèc mès fura d’us

E sunètt l’ha dal regul c’al cundus
Ha rasunè, pinsè, cun la balona
E impegnè e zarvel, e la persona
Stasend in s’l’argumênt drét cum’un fus

Donca, e sunètt lè fat par esaltè
Un’idea, al donn o la natura
Diversamênt lè fat par critichè

Us fa pr’una passion, pr’un’avventura
Mitend in cèr qual tat si immaginè
E cun dl’inzegn us fa bona figura

E sunètt coma ch’ha pins, e mi Marôn
E rispecia i sentimênt, i nostar guai
E spèc d’una pasiòn, o un paratai
Ch’porta l’impronta d’una ispiraziòn

L’è un lament, una raccumandaziòn
Un mod d’esprimar cun sudesfa mai
Che svulaza dal volt com’al parpai
E réri volt l’ariva a perfeziòn

L’è una cumpusizion difficultosa
Mo stvu ridar e divertit e mi Marôn
Te lèz i mi sunett in rumagnol

T’sintrè al scurèz da l’aria poch gustosa
D’la Zabariona in sde in se scaranò
Cal foma coma e zigar d’frè fasol

Me in te numinè la Zabariona
Am figurè in t’la mênt sobit Tugnaz
Che staiazè e mantil a la padrona
E Pulinèra che fasè e gran viaz

E cont che spasigeva par la zona
Cun e sinsèl pinsend d’ciumpi e maz
E che faseva bên ogni parsona
Che e sinsel e dgeva <<Un pega un caz!>>

Con tot sti parsunèg a que in tla ment
Us’armisclè la zopa caratena
E Pepa che tuleva i sacramênt

E Pio c’us’alzeva la matêna
C’us ravaceva ins l’erba tot cuntênt

Gudend e fresch sunend la garavlena


Nessun commento:

Posta un commento