Quand
ch’ha zireva par ecunumèa
Zirt
pais dl’ha nostra bèla Rumagna
A
Sant’Albert par strè d’campagna
Ha
vest un vision in te mez dl’a vèa
L’er’un
bel vêc avsti cun armunea
L’aveva
la spulbrèna non cumpagna
À e
vsti! Un bel barbon senza magagna
E
me hai guardè cun dl’a malincunèa
L’era
la luna cèra coma e dè
In
mod che al vest ben l’la persona
E
hai des <<Da parte di Dio chi è lè?>>
Sei
un uomo o ombra che in questa zona
Importuni
la gente, e propi me
Ch’ha
i ho pensieri tanti in t’la balona?!
<<Son
ombra e mi Maron, niente paura
Sono
Stecchetti, ha vegn da l’ombre morte
Son
in vacanza, non gridare forte
Che
mi guasti la nova imbottitura!
I
vermi che mi rodon la figura
Se
me li desti per mia mala sorte
Richiuder
mi faran dentro le porte
Infernali
e sciao l’avventura!
Cazzo
m’ascolta, lo bisogno è tale
Che
vò parlar a te della mia Musa
Se
capirai il comico mio strale.
Se
qualche birberia mi accusa
Specie
per l’arte mia litterale
Renditi
certo che qualcun mi scusa
<<Mo
cosa centro me porca palèta
Col
lato litteral bel cavaliere
Hai
arspundè; madona banadèta
Lesm’andè!
Non mi posso trattenere!>>
<<Mo
va là!Dop ha tant ch’ha fegh la zvêta
Zerca
bên d’fèm ades stè toch d’piacere!
E
c’u ha fet, t’at grét tanta la malèta
E
des ridend: Mo vên fatti vedere!>>
E
dop avêm squadre da capo a piedi
E
cuntinuè:<<Im’ha dett d’scriv in dialètt
C’us’èl
un passatemp che ti concedi?>>
C’us
ha vut! Ha des à gliè barzilètt
Al
ne rob seri, e se tu mi credi
Ho
i ho la pretesa d’fè un qualch sunett
<<E
sunètt um’arspundè, un va cunfus
Cun
zèrti barzilètt a la carlona
Se
e ritmo un’è precis, e vers s’un sona
L’è
coma un latòn vèc mès fura d’us
E
sunètt l’ha dal regul c’al cundus
Ha
rasunè, pinsè, cun la balona
E
impegnè e zarvel, e la persona
Stasend in
s’l’argumênt drét cum’un fus
Donca,
e sunètt lè fat par esaltè
Un’idea,
al donn o la natura
Diversamênt
lè fat par critichè
Us
fa pr’una passion, pr’un’avventura
Mitend
in cèr qual tat si immaginè
E
cun dl’inzegn us fa bona figura
E
sunètt coma ch’ha pins, e mi Marôn
E
rispecia i sentimênt, i nostar guai
E
spèc d’una pasiòn, o un paratai
Ch’porta
l’impronta d’una ispiraziòn
L’è
un lament, una raccumandaziòn
Un
mod d’esprimar cun sudesfa mai
Che
svulaza dal volt com’al parpai
E
réri volt l’ariva a perfeziòn
L’è
una cumpusizion difficultosa
Mo
stvu ridar e divertit e mi Marôn
Te
lèz i mi sunett in rumagnol
T’sintrè
al scurèz da l’aria poch gustosa
D’la
Zabariona in sde in se scaranò
Cal
foma coma e zigar d’frè fasol
Me
in te numinè la Zabariona
Am figurè in
t’la mênt sobit Tugnaz
Che
staiazè e mantil a la padrona
E
Pulinèra che fasè e gran viaz
E
cont che spasigeva par la zona
Cun
e sinsèl pinsend d’ciumpi e maz
E
che faseva bên ogni parsona
Che
e sinsel e dgeva <<Un pega un caz!>>
Con
tot sti parsunèg a que in tla ment
Us’armisclè
la zopa caratena
E
Pepa che tuleva i sacramênt
E
Pio c’us’alzeva la matêna
C’us
ravaceva ins l’erba tot cuntênt
Gudend
e fresch sunend la garavlena
Nessun commento:
Posta un commento