Ha lè difezil cuntintè la masa
Quasta la dipend de vênt che tira
Figuriv!La la testa tant’alzira
Che cun pòch l’ingarboia la matasa!
Us’sa che zerti umiliazion al pasa
Un dè c’ha ciacarèva int’una fira
E che ha discureva a la mi manira
Im tirè una pandòra in tna ganasa
Pu us sintè una scurzaza
Una scurêza acs’è granda porca paia
Da fè pinsè un cul d’un êtra raza
E finimond!La ciurma sta canaia
Pr’un quel da gnint l’aveva cambiè faza
Gridend, fiscend, ridend e fêm la iaia!
*Intraducibile, la iaia è un modo di prendere in giro che si usa con smorfie e versi incomprensibili.
Ah è difficile accontentare la massa
Questa dipende dal vento che tira
Figuratevi!Ha la testa talmente leggera
Che con poco ingarbuglia la matassa
Si sa che certi umiliazioni passano
Un giorno che parlavo in una fiera
E che discorreva alla mia maniera
Mi tirarono un pomodoro in una guancia
Poi si sentì una scorreggiaccia
Una scorreggia così grande porca paglia
Da far pensare a un culo di un'altra razza
Il finimondo!La ciurma questa canaglia
Per una cosa da niente aveva cambiato faccia
Gridando, fischiando, ridendo e facendomi la iaia*!
Questa dipende dal vento che tira
Figuratevi!Ha la testa talmente leggera
Che con poco ingarbuglia la matassa
Si sa che certi umiliazioni passano
Un giorno che parlavo in una fiera
E che discorreva alla mia maniera
Mi tirarono un pomodoro in una guancia
Poi si sentì una scorreggiaccia
Una scorreggia così grande porca paglia
Da far pensare a un culo di un'altra razza
Il finimondo!La ciurma questa canaglia
Per una cosa da niente aveva cambiato faccia
Gridando, fischiando, ridendo e facendomi la iaia*!