martedì 3 febbraio 2015

La prema sera a Ostia III

Finì che fo la visita rumana
Ha riturnè a Ostia vers a sera
L’era una sereda unpo’ severa
Che spireva una bèva d’tramuntana

Us sinteva una vòs a la luntana
Una vòs cl’ha pareva un poc’altera
Comica poch’intunéda, sincera
E d’la zent chi rideva a tota cana.

<<Onorate l’amigh cl’è par la vèa
E dès Palì ch’ha s’era apena ariv
Fasei l’unor par la su simpatèa

Ecco ch’ha ilz e nap, par te ha biv
Quel nettare che nostro padre Enea
Quand’è sbarchè un i faseva schiv!

Finita che fu la visita romana
Ritornai a Ostia verso sera
Era una serata unpo' severa
Che soffiava una bava di tramontana

Si sentiva una voce alla lontana

Una voce che pareva un poco altera
Comica poco intonata, sincera
E della gente che rideva a tutta canna

<<Onorate l'amico che è per la via

Disse Palì che ero appena arrivato
Fategli l'onore per la sua simpatia

Ecco che alzo il nappo, per te bevo

Quel nettare che nostro padre Enea
Quando sbarcò non gli faceva schifo

Nessun commento:

Posta un commento